Panax ginseng C.A. Meyer
Żeń-szeń, nazywany wszechlekiem lub żeń-szeniem koreańskim to bylina z rodziny Araliowatych, która występuje naturalnie w cienistych lasach górskich Azji – od Nepalu po Koreę. Uprawiana jest natomiast w wielu krajach, w Korei Południowej, Japonii, Chinach, Rosji i Ameryce Południowej. Obecnie jest on jednym z najobszerniej opisywanych surowców roślinnych.
W tradycyjnej medycynie Dalekiego Wschodu żeń-szeń jest stosowany od ponad 4000 lat jako środek na dolegliwości wszelkiego rodzaju. Z tego powodu nadano mu z języka greckiego nazwę panax, oznaczającą panaceum lub lek na wszystko. W Korei, Chinach i Japonii głównie jest stosowany w medycynie tradycyjnej jako środek na ospałość i zmęczenie.
Surowcem zielarskim jest korzeń żeń-szenia. W korzeniu występują saponiny triterpenowe nazywane ginsenozydami, olejek eteryczny, alkohole, aminokwasy, cholina, polisacharydy i flawonoidy.
Związkami odpowiadającymi za właściwości surowca są ginsenozydy. Posiadają one właściwości adaptogenne, psychostymulujące, wpływają korzystnie na sprawność fizyczną.
Żeń-szeń został sprowadzony do Europy w 1000 r przez mauretańskiego żeglarza Ibn-Cordobę, jednak w tamtym okresie nie zyskał uznania. Powtórnie został sprowadzony przez Marco Polo, a na większą skalę przez Holendrów w XVI w.
Korzeń żeń-szenia jest jednym ze składników suplementu diety Nervosol Stres.
Piśmiennictwo:
- E. Lamer-Zarawska, B. Kowal-Gierczak, J. Niedworok. Fioterapia i leki roślinne. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007 r.
- H. Strzelecka, J Kowalski. Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000 r.
- JH. Kim. Pharmacological and medical applications of Panax ginseng and ginsenosides: a review for use in cardiovascular diseases. Journal of Ginseng Research. 2018 Jul; 42(3):264-269. doi: 10.1016/j.jgr.2017.10.004. Epub 2017 Oct 21. PMID: 29983607; PMCID: PMC6026386.
